Biografie

Ik ben op 23 juli 1961 te Curaçao geboren als kind van een Surinaamse vader en een moeder uit Saint Kitts. Na de middelbare school ging ik studeren in Nederland. Aanvankelijk in Maastricht, later in Amsterdam. Ik ben afgestudeerd in Theaterregie en als docent Drama.

In 1987 werd ik lid van de Amsterdamse Kunstraad. En na kort leiding te hebben gegeven aan het cultureel centrum van Bonaire, stapte ik in eenzelfde functie over naar de theaterafdeling van het Centrum voor Kunstzinnige Vorming van de Open Academie in Den Haag. In 1990 trouwde ik met Roseline Bulo.

In 1991 vertrok ik naar New York om aan de Columbia University de  ‘Master in Fine Arts’ (MFA) in filmregie en filmproductie te halen. Als medeoprichter en vice-president droeg ik bij aan Kafu, het pan-Afrikaanse netwerk voor filmstudenten van de universiteit. Bovendien werd ik pr-coördinator en fondsenwerver voor de eerste jaarlijkse ‘Black Filmmakers Conference’. Met de oprichting van het  ‘Orange Melted Productions’ voor multiculturele film- en theaterproducties en een voltooiing van de post-graduate course aan de SIPA (School of International & Public Affairs) probeerde ik bruggen te bouwen.

In 1995 ging ik terug naar Amsterdam. Daar werd ik freelance-trainer voor communicatievaardigheden, adviseur van verschillende ministeries en bestuurslid van Paradiso. Bij het Cosmic Theater in Amsterdam is hij eerst artistiek leider en in 1999 wordt hij directeur. Met zijn kennis van beleid, integratie en cultuur bijeen te brengen in het theater.

De drang om ook buiten het theater bruggen te slaan, leidde me naar het Amsterdamse PvdA-voorzitterschap en daarna naar mijn huidige lidmaatschap van de Tweede Kamer. In de kamer zette ik me in voor die dingen waar mijn hart ligt: kunst & cultuur en Nederlandse en Arubaanse Zaken.

Via kunst en cultuur en onderwijs kunnen mensen, in mijn visie, hun talenten ontdekken en ontplooien. Talent, daar draait het om. Onze multiculturele samenleving biedt ontzettend veel mogelijkheden en heel veel verschillende soorten talenten. Ons land moet daar gebruik van maken door iedereen gelijke kansen te bieden. John heeft als regisseur geleerd talent te zien en op waarde in te schatten. Als je mensen vrij laat en stuurt tegelijk; soms strak houdt en vaak de ruimte geeft, komen de talenten van mensen het beste tot bloei.